Księgi wieczyste jest to spis publiczny, prezentujący status prawny nieruchomości. Umożliwia jednoznacznie ustalić, jakie prawa i komu przysługują do danej nieruchomości. Instytucja ksiąg wieczystych istnieje w wielu europejskich systemach prawnych, chociaż oczywiście rozwiązania prawne są inne w różnych państwach. Od 1991 roku księgi wieczyste prowadzą wydziały ksiąg wieczystych w sądzie rejonowym według miejsca położenia nieruchomości. Księga wieczysta prowadzi się dla nieruchomości, a nie dla ludzi, to znaczy, że jedna osoba może być wpisana jako właściciel w kilku księgach wieczystych, za to jedno prawo własności winno być wykazane w tylko w jednej księdze wieczystej.
Prowadzeniem ksiąg wieczystych kieruje kilka zasad. Oto najważniejsze z nich: jawność formalna mówiąca, że każdy ma prawo w obecności pracownika sądu zapoznać się z treścią księgi wieczystej. Nie można zasłaniać się brakiem znajomości wpisów w księdze wieczystej. Dalej domniemanie zgodności ze stanem prawnym określa, że przyjmuje za pewne, że stan prawny widoczny w księdze wieczystej jest zgodny ze stanem faktycznym. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych sygnalizuje, że w razie niezgodności między stanem prawnym widocznym w księdze wieczystej a faktycznym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść Kupującego na podstawie wpisu. I ostatnia zasada – pierwszeństwo praw wpisanych, czyli ograniczone prawa rzeczowe wpisane do ksiąg wieczystych mają pierwszeństwo przed takimi prawami nie wpisanymi do księgi.